|
CONGREGATIO CULTU
DIVINO
ET DISCIPLINA SACRAMENTORUM
Prot. No, 524/03/L
DECRETUM
de textibus liturgicis celebrationum Beatae Mariae Virginis de
Guadalupe ac Sancti Ioannis Didaci Cuauhtlatoatzin
In
sancta Deipara imaginem propriae perfectionis ac missionis contemplans,
populus christianus Matrem illam et Reginam semper et ubique veneratur.
Unde
Summo Pontifici Ioannes Paulus II aliquas variationes in Calendarium
Generale Romanum nuper induxit, ut ibi cultus liturgicus praesertim
Dei Genitricis sub appellationibus apud diversos populos consuetis
etiam universis christifidelibus ditius eniteat. Prae primis celebrationem
igitur Beatae Mariae Virginis de Guadalupe praedicto Calendario
Generali die 12 decembris voluit adici gradu memoriae ad libitum
insignitam, sed insuper ut clarius manifestetur Ecclesia utpote
«ex omni tribu et lingua et populo et natione» (Ap
5, 9), in Christo redempta, addi etiam celebrationem Sancti Ioannis
Didaci Cuauhtlatoatzin, ex stirpe indigenarum territori nunc Mexici
nomine nuncupati nati, qui de magna Matris Iesu dilectione testificavit,
item gradu memoriae ad libitum quotannis die 9 decembris peragendam.
Ut
haec variationes in posterum in libris liturgicis Ritus romani
in effectum ducantur, Textus «typici» latine exarati
unicuique celebrationi respondentes in adnexo huic Decreto additi,
statim ac publici iuris fiunt, adhibeantur. Quoad libros liturgicos
in linguis vernaculis cura Episcoporum edendos attinet, translationes
parentur ad normam Instructionis Liturgiam authenticam, quae,
recognitione ex parte huius Congregationis concessa, in huiusmodi
editionibus deinceps inserantur.
Contrariis
quibuslibet minime obstantibus.
Ex
aedibus Congregationis de Cultu Divino et Disciplina Sacramentorum,
die 12 februarii 2004
FRANCISCUS Card. ARINZE
Praefectus
|
|
CONGREGACIÓN DEL CULTO DIVINO
Y DISCIPLINA DE LOS SACRAMENTOS
Prot. No, 524/03/L
DECRETO
sobre los textos litúrgicos de la Bienaventurada Virgen
María de Guadalupe y San Juan Diego Cuauhtlatoatzin
El pueblo
cristiano, contemplando en la Santa Madre de Dios la imagen
de su propia perfección y misión, siempre la ha
venerado como Madre y Reina.
Por tanto,
el Sumo Pontífice Juan Pablo II introdujo algunas variaciones
en el Calendario General Romano, para que el culto litúrgico
resplandezca más ampliamente ante todos los fieles, sobre
todo el de la Madre de Dios bajo las advocaciones usuales entre
los diversos pueblos, Por tanto, en primer lugar, quiso que,
en dicho calendario, se añadiese a la fiesta de la Bienaventurada
Virgen María de Guadalupe el grado de memoria “ad
libitum”, y además, para que se manifieste, aún
más claramente, que la Iglesia redimida en Cristo como
formada “de toda tribu, lengua y nación”
(Ap. 5, 9), que se añadiese también la celebración
de San Juan Diego Cuauhtlatoatzin, nacido de la raza de los
indígenas del territorio que se llama hoy México,
el cual dio testimonio del gran amor de la Madre de Jesús,
para que, todos los años, sea también celebrada
el 9 de diciembre, con el grado de memoria “ad libitum”.
Para que,
en lo sucesivo, estos cambios se lleven a efecto en los libros
litúrgicos del Rito romano, proporciónense los
Textos «típicos» correspondientes a cada
celebración, redactados en latín y anexos a este
decreto, tan pronto como se hagan de derecho público.
En lo que toca a los libros litúrgicos que, con el cuidado
de los Obispos, han de ser editados en las lenguas vernáculas,
prepárense las traducciones conforme a la norma de la
Instrucción Liturgiam authenticam, para que se inserten
luego en dichas ediciones, una vez concedido su reconocimiento
por parte de esta Congregación.
Sin que
obste nada en contrario.
Dado
en la Sede de la Congregación del Culto Divino y Disciplina
de los Sacramentos, el día 12 de febrero de 2004
FRANCISCO Cardenal ARINZE
Prefecto
|